ČUVARI VJERE NA MAJEVICI VIŠE OD JEDNOG VIJEKA: Gradnjom Hrama oživljeno sjećanje na svešteničku lozu Gavrića
U zaseoku Popovići u Gornjem Priboju, odakle potiču porodice Gavrić, Jović, Bogdanović, Petković, Jovanović, Lukić i Manojlović, nedaleko od mjesta gdje se nekada nalazila stara crkva brvnara – „Ćelija“, niče Hram Svetih novomučenika Romanovih.
Nova bogomolja nije samo mjesto molitve, već i nastavak priče o svešteničkoj lozi Gavrića, koja je više od vijeka ostavljala neizbrisiv trag u duhovnom životu Majevice. Poslije gotovo dva vijeka nastavlja se priča započeta u staroj crkvi brvnari zvanoj „Ćelija“, koju je podigao prota Gavro Veselinović. Po proti Gavri njegovi potomci vremenom su dobili prezime Gavrić, koje i danas nose porodice u Gornjem Priboju.
Porodica Gavrić je kroz nekoliko generacija davala sveštenike Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Radovi su započeli u oktobru prošle godine, a već 17. jula ove godine u novoj bogomolji proslavljena je i prva hramovna slava, što je veliki blagoslov i podstrek da se nastavi započeto. Posebna radost je pronalaženje časnog krsta iz stare „Ćelije“, koji će biti postavljen uz centralnu ikonu novog hrama. Neprekinuti lanac vjere, služenja i ljubavi prema zavičaju sačuvan je od Cvijetina i Veselina, preko generacija sveštenika koji su po proti Gavri dobili prezime Gavrić, do današnjih ktitora i priložnika. Zvuk novog zvona biće simbol te duhovne veze i svjedočanstvo da pravoslavna tradicija u Gornjem Priboju i na Majevici živi i danas.
Istoriju ove porodice za “Semberske novine” priča Milan Gavrić (86), najstariji živi potomak ove znamenite loze i praunuk sveštenika Tome.
-Prema pričama, naš predak Cvijetin doselio je sa sinom Veselinom u Gornji Priboj iz Banjice. Prije toga živjeli su u blizini Manastira Tavna, gdje su mnogo naučili o pravoslavnoj vjeri. To znanje prenijeli su narodu ovog kraja, a iz te porodice potekao je Gavro Veselinović (1814–1884), Veselinov sin, prvi školovani sveštenik na Majevici”, priča Milan.
On navodi da je prota Gavro u Gornjem Priboju podigao prvu crkvu brvnaru, „Ćeliju“, u kojoj su u vrijeme turske vlasti služene liturgije, obavljana krštenja, vjenčanja i drugi crkveni obredi. Upravo tu postavljeni su temelji organizovanog pravoslavnog života na ovom području.
Njegovim putem krenuli su sinovi Sava, Stevan i Toma, potom Savin sin Sofren, kao i Sofrenovi sinovi Gavro – Gašo i Veljko, tako da je ova porodica kroz nekoliko generacija, više od jednog vijeka, davala sveštenike Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Gradnja kapele u Priboju odobrena je tek u decenijama pred austrougarsku okupaciju, fermanom od sultana koji su dobili Pribojčani i njihov paroh, protojerej Savo Gavrić, sin popa Gavre. Davne 1880. godine podignuta je manja crkva brvnara. To je bila manja drvena građevina, pokrivena daskom. Već 1883, za svega tri godine, završen je Hram Rođenja Presvete Bogorodice, koji je od tada postao duhovno središte pravoslavnog naroda ovog kraja.
Priču o obnovi sjećanja na sveštenstvo na Majevici pokrenuo je prije četiri godine sveštenik Mihajlo Jović-Mika, porijeklom iz ovog kraja.
Milan Gavrić kaže da je na mjestu gdje se danas gradi hram na inicijativu sveštenika Mihajla postavljen krst, koji je sam izradio, 16. jula 2022. godine, kada je, kako navodi, malo ko vjerovao da će se ova ideja ostvariti.
-Danas mi je drago što je zaživjela, iako ostaje žal što hram nije podignut baš na mjestu gdje je nekada bila stara Ćelija“, jer je tu sve počelo’’, – kaže Milan.
On ističe da nedaleko od novog hrama i danas odolijeva zubu vremena kuća u kojoj su živjeli prvi sveštenici majevičkog kraja. Upravo u toj kući, u najmanjoj sobi koja se zvala „ćelija“, služene su molitve i obavljani crkveni obredi, zbog čega ona predstavlja jedno od najznačajnijih mjesta duhovne istorije ovog kraja.
Inicijativu za izgradnju hrama pokrenuo je Jovica Jovanović, koji je poklonio i zemljište, iz ljubavi prema zavičaju i precima. Njegova želja bila je da se narod ponovo okuplja na mjestu odakle je sve počelo i da se sačuva sjećanje na pretke.
-Na to ga je podstakla činjenica da su njegovi preci, kao i preci mnogih porodica iz ovog kraja, bili sveštenici, a i danas brojni njihovi potomci služe u pravoslavnim hramovima širom svijeta”, ističe Zoran Gavrić, potomak svešteničke loze.
Dio zemljišta za crkveno dvorište darovala je i Cvija Jović sa porodicom.
Crkveno zvono dar je Zorana i njegovog brata Slađana, zajedno sa njihovim porodicama, što je za njih posebna čast s obzirom na to da stara crkva brvnara nikada nije imala zvono jer turske vlasti to nisu dozvoljavale.
-Zato nam je velika čast što će upravo ovo zvono označiti nastavak duhovnog života na ovom mjestu. Ispred hrama biće postavljen zvonik čije će zvono svjedočiti da su potomci i srodnici porodica Gavrić, Jović i Jovanović ostali vjerni zavičaju i da na ovaj način vraćaju dug precima. Posebnu radost predstavlja i pronalaženje časnog krsta iz stare „Ćelije“, koji će biti postavljen uz centralnu ikonu novog hrama. Taj krst simbolično povezuje prvu bogomolju i novi hram, spajajući prošlost, sadašnjost i budućnost’’, ističe Gavrić.
On je zahvalio svim donatorima i dobrotvorima koji su prilozima omogućili izgradnju ovog hrama.
-Radovi su započeli u oktobru prošle godine, a već 17. jula ove godine u novoj bogomolji proslavljena je i prva hramovna slava, što predstavlja veliki blagoslov i podstrek da nastavimo započeto djelo”, poručio je Zoran Gavrić.
Paroh pribojski, protojerej-stavrofor Zoran Ilić, ističe širi značaj gradnje Hrama Svetih novomučenika Romanovih, kao nastavka duhovne misije započete prije gotovo dva vijeka.
-Posebno je dirljivo što se na mjestu gdje je prije četiri godine postavljen krst danas već uzdiže hram, kao svjedočanstvo vjere, zajedništva i ljubavi prema zavičaju i precima. Zvono će oglašavati da se naša vjera na ovom području nije ugasila, da iza ljudi ostaju dobra djela, ostaju hramovi i pokazati da smo kulturan, kršten, pravoslavni narod, koji čuva svoju tradiciju i vjeru’, poručio je Ilić.
On je zahvalio najvećem priložniku Jovici Jovanoviću, koji je nesebičnim trudom i darivanjem zemljišta omogućio da ova ideja postane stvarnost.
-Veliku zahvalnost dugujemo i braći Zoranu i Slađanu Gavriću, jer su preuzeli obavezu da daruju crkveno zvono, ali i svim mještanima i porodicama Gavrić, Jović, Bogdanović, Petković, Jovanović i drugima iz ovoga kraja, a i šire, za podršku izgradnji hrama i doprinos da ova svetinja bude podignuta. Zahvaljujemo i načelniku opštine Lopare Radi Saviću za podršku koju je lokalna zajednica pružila izgradnji hrama”, naveo je Ilić.
Svi koji žele pomoći gradnju ove spomen-crkve mogu uplatiti priloge na žiro račun: 5540030000073897.
Semberija info
Nova bogomolja nije samo mjesto molitve, već i nastavak priče o svešteničkoj lozi Gavrića, koja je više od vijeka ostavljala neizbrisiv trag u duhovnom životu Majevice. Poslije gotovo dva vijeka nastavlja se priča započeta u staroj crkvi brvnari zvanoj „Ćelija“, koju je podigao prota Gavro Veselinović. Po proti Gavri njegovi potomci vremenom su dobili prezime Gavrić, koje i danas nose porodice u Gornjem Priboju.
Porodica Gavrić je kroz nekoliko generacija davala sveštenike Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Radovi su započeli u oktobru prošle godine, a već 17. jula ove godine u novoj bogomolji proslavljena je i prva hramovna slava, što je veliki blagoslov i podstrek da se nastavi započeto. Posebna radost je pronalaženje časnog krsta iz stare „Ćelije“, koji će biti postavljen uz centralnu ikonu novog hrama. Neprekinuti lanac vjere, služenja i ljubavi prema zavičaju sačuvan je od Cvijetina i Veselina, preko generacija sveštenika koji su po proti Gavri dobili prezime Gavrić, do današnjih ktitora i priložnika. Zvuk novog zvona biće simbol te duhovne veze i svjedočanstvo da pravoslavna tradicija u Gornjem Priboju i na Majevici živi i danas.
Istoriju ove porodice za “Semberske novine” priča Milan Gavrić (86), najstariji živi potomak ove znamenite loze i praunuk sveštenika Tome.
-Prema pričama, naš predak Cvijetin doselio je sa sinom Veselinom u Gornji Priboj iz Banjice. Prije toga živjeli su u blizini Manastira Tavna, gdje su mnogo naučili o pravoslavnoj vjeri. To znanje prenijeli su narodu ovog kraja, a iz te porodice potekao je Gavro Veselinović (1814–1884), Veselinov sin, prvi školovani sveštenik na Majevici”, priča Milan.
On navodi da je prota Gavro u Gornjem Priboju podigao prvu crkvu brvnaru, „Ćeliju“, u kojoj su u vrijeme turske vlasti služene liturgije, obavljana krštenja, vjenčanja i drugi crkveni obredi. Upravo tu postavljeni su temelji organizovanog pravoslavnog života na ovom području.
Njegovim putem krenuli su sinovi Sava, Stevan i Toma, potom Savin sin Sofren, kao i Sofrenovi sinovi Gavro – Gašo i Veljko, tako da je ova porodica kroz nekoliko generacija, više od jednog vijeka, davala sveštenike Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Gradnja kapele u Priboju odobrena je tek u decenijama pred austrougarsku okupaciju, fermanom od sultana koji su dobili Pribojčani i njihov paroh, protojerej Savo Gavrić, sin popa Gavre. Davne 1880. godine podignuta je manja crkva brvnara. To je bila manja drvena građevina, pokrivena daskom. Već 1883, za svega tri godine, završen je Hram Rođenja Presvete Bogorodice, koji je od tada postao duhovno središte pravoslavnog naroda ovog kraja.
Priču o obnovi sjećanja na sveštenstvo na Majevici pokrenuo je prije četiri godine sveštenik Mihajlo Jović-Mika, porijeklom iz ovog kraja.
Milan Gavrić kaže da je na mjestu gdje se danas gradi hram na inicijativu sveštenika Mihajla postavljen krst, koji je sam izradio, 16. jula 2022. godine, kada je, kako navodi, malo ko vjerovao da će se ova ideja ostvariti.
-Danas mi je drago što je zaživjela, iako ostaje žal što hram nije podignut baš na mjestu gdje je nekada bila stara Ćelija“, jer je tu sve počelo’’, – kaže Milan.
On ističe da nedaleko od novog hrama i danas odolijeva zubu vremena kuća u kojoj su živjeli prvi sveštenici majevičkog kraja. Upravo u toj kući, u najmanjoj sobi koja se zvala „ćelija“, služene su molitve i obavljani crkveni obredi, zbog čega ona predstavlja jedno od najznačajnijih mjesta duhovne istorije ovog kraja.
Inicijativu za izgradnju hrama pokrenuo je Jovica Jovanović, koji je poklonio i zemljište, iz ljubavi prema zavičaju i precima. Njegova želja bila je da se narod ponovo okuplja na mjestu odakle je sve počelo i da se sačuva sjećanje na pretke.
-Na to ga je podstakla činjenica da su njegovi preci, kao i preci mnogih porodica iz ovog kraja, bili sveštenici, a i danas brojni njihovi potomci služe u pravoslavnim hramovima širom svijeta”, ističe Zoran Gavrić, potomak svešteničke loze.
Dio zemljišta za crkveno dvorište darovala je i Cvija Jović sa porodicom.
Crkveno zvono dar je Zorana i njegovog brata Slađana, zajedno sa njihovim porodicama, što je za njih posebna čast s obzirom na to da stara crkva brvnara nikada nije imala zvono jer turske vlasti to nisu dozvoljavale.
-Zato nam je velika čast što će upravo ovo zvono označiti nastavak duhovnog života na ovom mjestu. Ispred hrama biće postavljen zvonik čije će zvono svjedočiti da su potomci i srodnici porodica Gavrić, Jović i Jovanović ostali vjerni zavičaju i da na ovaj način vraćaju dug precima. Posebnu radost predstavlja i pronalaženje časnog krsta iz stare „Ćelije“, koji će biti postavljen uz centralnu ikonu novog hrama. Taj krst simbolično povezuje prvu bogomolju i novi hram, spajajući prošlost, sadašnjost i budućnost’’, ističe Gavrić.
On je zahvalio svim donatorima i dobrotvorima koji su prilozima omogućili izgradnju ovog hrama.
-Radovi su započeli u oktobru prošle godine, a već 17. jula ove godine u novoj bogomolji proslavljena je i prva hramovna slava, što predstavlja veliki blagoslov i podstrek da nastavimo započeto djelo”, poručio je Zoran Gavrić.
Paroh pribojski, protojerej-stavrofor Zoran Ilić, ističe širi značaj gradnje Hrama Svetih novomučenika Romanovih, kao nastavka duhovne misije započete prije gotovo dva vijeka.
-Posebno je dirljivo što se na mjestu gdje je prije četiri godine postavljen krst danas već uzdiže hram, kao svjedočanstvo vjere, zajedništva i ljubavi prema zavičaju i precima. Zvono će oglašavati da se naša vjera na ovom području nije ugasila, da iza ljudi ostaju dobra djela, ostaju hramovi i pokazati da smo kulturan, kršten, pravoslavni narod, koji čuva svoju tradiciju i vjeru’, poručio je Ilić.
On je zahvalio najvećem priložniku Jovici Jovanoviću, koji je nesebičnim trudom i darivanjem zemljišta omogućio da ova ideja postane stvarnost.
-Veliku zahvalnost dugujemo i braći Zoranu i Slađanu Gavriću, jer su preuzeli obavezu da daruju crkveno zvono, ali i svim mještanima i porodicama Gavrić, Jović, Bogdanović, Petković, Jovanović i drugima iz ovoga kraja, a i šire, za podršku izgradnji hrama i doprinos da ova svetinja bude podignuta. Zahvaljujemo i načelniku opštine Lopare Radi Saviću za podršku koju je lokalna zajednica pružila izgradnji hrama”, naveo je Ilić.
Svi koji žele pomoći gradnju ove spomen-crkve mogu uplatiti priloge na žiro račun: 5540030000073897.
Semberija info
